Patagonia 10-11

Hoewel ik geen ervaring heb, sloeg mijn paard direct op hol. Gillen en schreeuwen haalde niets uit, maar uiteindelijk kreeg ik haar tot stoppen. Waawww, Linda Chica (naam paard) was gewoon zo enthousiast dat ik niet kon kwaad zijn. De verdere 3 uren was ze heel rustig en deed ze me een beetje aan mezelf denken. Kleine stops bij het bergopgaan. Water drinken wanneer er geen pauze is. Het pad niet volgen… Her leukste was, dat ik op het kleinste paard zat. Soms moest ik men benen extra optrekken of ik zat in de struiken vast. Villa Cerro Castilo is men favorite plaata in Patagonia en opnieuw was ik onder de induk van de prachtige natuur.   

Omdat ik toch alles wou gezien hebben, trok ik de dag nadien opnieuw het park in voor een wandeling. Hier heb ik geen fotos van. 

Vrijdagavond is het Sjabat en kookte iedereen samen. Met bier en wijn kon ik na enige tijd ook Hebreeuws praten. Sjalom.

    
   

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s