Playa de Virgin

2 trucks en 1 gratis bus bracht ons uiteindelijk in Bahia Inglesa. Onderweg hadden we een tussenstop in Copiapo, maar mensen schreeuwden “Gringooo” naar ons en we voelden ons een beetje terug in Bolivia. Een reden om niet te blijven. Al was deze woestijnstad wel prachtig geleden in het dal van de bergen. De bus nam ons gratis mee naar Caldera

      
We waren een van de weinige toeristen uit Europa. Caldera en Bahia Inglesa zijn populaire bestemmingen bij Chilenen en Argentijnen. Een cozy backpackershostel was de nieuwe thuis voor 2 nachten. 

De dag erna besloten we opnieuw te hitchhiken naar Playa de Virgin. Een Franse jongen met Marokaanse roots vergezelde ons. Hij dacht aanvankelijk dat ik lesbisch was, omdat ik hem weinig aandacht gaf. Excuse me?! 

We hadden het geluk te mogen meereizen met een super verliefd koppel. Christina was niet de beste co-pilote en we reden meerdere maken verkeerd. Op de snelweg werden we door de politie aan de kant gehouden voor controle. Al vonden ze het best wel leuk. 

Uiteindelijk kwamen we aan in Playa de Virgin. Genaamd naar de rots bij het strand. Parelwit strand en een rustige zee. Al kwam de zon niet door de wolken, toch hadden we na afloop een extra kleurtje gekregen. Onze vrienden brachten ons terug en we kookten samen met onze Franse vriend in de hostel. Want hij at de gedurende 6weken enkel noodles. Die mannen toch. Hij probeerde nog al zijn versiertrucs uit op ons, maar op dat vlak had hij het al lang verkorven. We konden eindelijk terug ontspannen wnnr hij vertrok naar de terminal. 

   
    
   

Advertenties

La Serena 

  
Na enkele nachten bij een (nogal vreemde) couchsurf host verhuisden we naar het appartement van onze vriend Rodrigo. Hij gaf ons enkele dagen geleden een rechtstreekse lift naar La Serena. 

We genoten van max 2uur bruinen op het strand en verder het centrum van het mooie La Serena te verkennen. We huurden fietsen in Pisco Elqui voor een stevige (continue) bergopwaartse tocht. De streek daar deed ons wat denken aan Bolivia. 

Vandaag gaan we opnieuw liften, richting Copiapó. En dan zien we verder wel. 

Valparaíso 

    Als profesionel hitchhikers kwamen we sneller aan in Valpo dan de normale busrit. Het heeft een voordeel als je vrouw bent. 
De vibes in Valpo zijn zo chill, niet alleen verblijven we in een hippie hostel, we voelen ons ook zo. Al komt de zon er niet echt door, toch is het genieten van het zachte weer en de charme die deze kuststad uitstraalt.  

    
    
    
    
    
 

Feliz año 

Gelukkig nieuwjaar!  

 Aangezien onze hostel in Santiago is, besloten we te hitchhiken naar Valparaiso. We vroegen enkel de weg waar het best is om te liften en een vader en dochter nam ons al mee op weg. Na 15 km waren we net uit de auto en waren er drie jongens die ons al meenamen. Uiteindelijk spendeerden we de hele avond met deze loco chicos. 

   
    
 Met duizenden anderen op het plein  keken we om middernacht naar het indrukwekkend vuurwerk en erna was het feestje in de calles. 

Rond 4u30 besloten we terug te gaan naar Santiago. Een leuk homokoppel nam ons mee en zette ons af aan de voordeur van ond hostel. 

Pumillahue – Mar Brava

Met een klein groepje vertrokken we gisteren op tour om de pinguïns te gaan bezoeken. 6 maanden in het jaar leven ze op kleine eilandjes voor de kust van Pumillahue

We zagen koppeltjes met hun harige mini-pinguïns, zeeotters, zeehond, speciale eenden enz. Op de woeste zee ging onze boot hevig op en neer, weg en weer. Nu begrepen we waarom het goed weer moest zijn voor deze tour. Diana werd een beetje zeeziek, terwijl Orlando en ik genoten van de spanning. Na een goed half uur was de tour afgelopen en stonden we veilig aan wal.  

 Erna hielden we halt aan enkele interessant stops. Juliette zou gaan surfen op Mar Brava en ik besloot haar te vergezellen. Met haar pak ging ze het water in om enkele golven te pakken. Ooh ik ging zonder pak de Pacific Ocean in. Een gelukzalig gevoel!  

 

Bball : Ancud – Puerto Varas

Het is begin zomer en ze spelen hier de play offs in het basket. Gisteren waren alle tickets verkocht voor de 1e game. Aangezien er vandaag de 2e match is (beste van 4) ging ik al vroeg gaan aanschuiven voor kaartjes. 

Omstreeks 17u waren alle zitplaatsen al zo goed als ingenomen, terwijl de match pas om 19u was. Gelukkig had ik vrienden gemaakt in de namiddag en hielden zij een plaatsje vrij. 

De sfeer was onbeschrijfelijk. Bij ieder punt vloog er confetti in de lucht en sprongen ze van hun stoel. Het jongetje op de rij voor me, knuffelde bij ieder punt zijn mama. Gedurende de 40min was het nagelbijten. Gisteren verloor Ancud met 7p en vandaag wonnen ze met 10p. Ohja voor ik het vergeet: de straathonden waren opnieuw aanwezig in de tribune. Dit was een topavondje! 

Ohja op foto deed een van de spelers  een opwarmigsoefening met dit masker. Iets wat wij vroeger moesten aandoen voor de fysieke testen in de basket.   
   
De gekke sfeer!    
 

Feliz Navidad

Feelliizzzz Naviidaddd 🎶

Het huis van God staat voor iedereen open, en gisterenavond ook voor de straathonden. Met z’n allen kwamen ze een kijkje nemen in de boemvolle kerk. Het kinderkoor vrolijkte de viering op. Enkelen hadden ook duidelijk te diep in het glas gekeken en probeerde met hoge en valse noten het koor te overtreffen. Ook de priesters hadden er zin in en straalden hun enthousiasme uit met enkele lichte dansbewegingen tijdens de muziekmedleys.  

  
 Ohja overdag, de 24ste, spendeerde ik op het water. Had een kayakavontuur samen met een gezin uit Schotland. In het parque nacional van Chiloe genoten we van de wilde dieren, verlaten strand en een koude wind.   

Deze morgen kregen we een versgemaakt feestontbijt in de hostal. Met een volle maag trok ik naar Dalcahue. In de busterminal maakte ik kennis met Ian en zijn familie. Voor de volle 20 minuten was ik zijn beste vriend en wanneer ik moest vertrekken wierp hij me kushandjes toe. Onderweg zat ik naast de buschauffeur en gaf me enkele tips met als voorbeeld om de ferry te nemen naar Isla quinchao. Samen met de Franse Celine bezocht ik Curaco de Vélez en Achao. Erna nam ik in een sneltempo de ferry en bus richting wifi zone om te skypen met de familie tijdens Kerst!  

  
    
    

 

Chiloe – Castro

De aardbeving in 1960 liet veel palafitos verdwijnen. Slechts enkele bleven staan en zorgen nog steeds voor charme in Castro. Ik verblijf in Palafito hostel, de bekenste van de stad. Prachtige plaats om 3 dagen te wonen en Kerstmis te vieren met onbekenden. Al ga ik morgen eindelijk met de kayak het water op. Erna drink ik een glaasje wijn bij het haardvuur. Dit is Kerst. Beste wensen allen! 
 
 

  
   
Het gele huis is men hostal voor de komende 3 dagen.